Başlarken…

Eylül’e ve sancıya inanıyoruz; yokluğa, sokağa, yağmura ve rüzgâra da inanıyoruz Allah’a inandıktan sonra, işimizin yalnızca O’nu aramak ve tanımak olduğunu, hakikatin en güzelinin O’nda ve kelamında saklı olduğunu biliyoruz.

İlk insan, ilk kalem ve ilk kelamdı. Son insanın da bu yoldan gideceğini biliyoruz. Bundandır kâinatın sünnetini yerine getiriyoruz, okuyoruz, yazıyoruz, iyi ki tüm bunlardan sonra ölüyoruz. Okumaya devam et “Fakirane | 2”

İnsan neye başlarsa, özünde kendine başlıyor aslında, Artık başlayabiliriz. Egosu olmayan insanlar vardır, kendini bilen, bilmeyi bilen, başlamayı bilen…

İşte o insanlardan bir hane dolusu var bizde, belki dışarda bir ülke dolusu… Fakirane, mütevazı bir çatı altında hep beraber başlamayı vaat ediyor, hepsi bu. Kapısı herkese açık ama daha çok meraklısına… Okumaya devam et “Fakirane | 1”